Todmobile

Segja má að Todmobile hverfist um þrjá einstaklinga sem höfðu hvert í sínu horni kvatt sér hljóðs og vakið athygli fyrir tónlistarsköpun sína í mismunandi myndum.  Þorvaldur Bjarni Þorvaldsson í hljómsveitinni Pax Vobis, Eyþór Arnalds sem meðlimur í Tappa Tíkarrassi og loks Andrea Gylfadóttir sem hafði slegið í gegn með hljómsveitinni Grafík og lokið prófi með bravúr sem óperusöngkona frá Söngskólanum í Reykjavík. Þeir Þorvaldur og Eyþór höfðu gengið samhliða í gegnum nám í Tónlistarskólann í Reykjavík, þóttu með eindæmum hæfileikaríkir og sýndu fljótt að þeir syntu á einhvern hátt gegn ríkjandi hefðum í tónsmíðasenunni á Íslandi.

Það varð því eiginlega ljóst fyrir fram að samkrull þeirra þriggja yrði einstakt á sinn hátt og áhrifaríkt. Hugmyndin að nafni hljómsveitarinnar kom úr 8 mm hryllingsmynd sem vinur Þorvaldar var að gera, en þar lék Þorvaldur ofurhetjuna Tod sem ók um á tryllitækinu Todmobile. Fyrsta lag þeirra, Sameiginlegt, setti tóninn þegar það kom út á safnplötunni Frostlög og ári síðar leit fyrsta plata þeirra dagsins ljós, Betra en nokkuð annað sem kom út haustið 1989. 

Gagnrýnendur voru sammála um að platan væri eitt efnilegasta byrjendaverk í sögu dægurtónlistar hér heima og lagði sveitin með þeirri plötu, grunninn að sérkennum sínum sem er blanda af framsæknu rokki, raf-poppi og klassískri tónlist. Í framhaldi útgáfunnar lagði hljómsveitin land undir fót og heimsótti allflesta tónleikastaði landsins. Sett voru ný viðmið að tónleikahaldinu þar sem öllu var tjaldað til og rúmlega það í aðbúnaði. Todmobile heillaði, þau geisluðu á sviði og yfir þeim var vandað yfirbragð. Andrea átti enga sína líka í söng sínum, Þorvaldur líkur ofurhetju með rafmagnsgítar að vopni og Eyþór þeim við hlið, standandi með rafmagnsselló – slíkt hafði ekki sést áður!

Auðvitað er Todmobile ekki eingöngu þau þrjú en sveitin hefur ávallt skartað hæfileikaríkum hljóðfæraleikurum. Í dag skipa Todmobile þau Andrea, Þorvaldur Bjarni, Eyþór Arnalds, Eiður Arnarsson, Kjartan Valdemarsson og Ólafur Hólm Einarsson sem öll hafa verið í sveitinni áratugum saman. Eyþór ingi Gunnlaugsson starfaði með sveitinni í mörg ár þegar nafni hans Eyþór Arnalds hafði tekið sé hlé frá sveitinni, Vilhjálmur Goði söng til skamms tíma en fyrir nokkru sneri Eyþór Arnalds til baka.

Todmobile hefur gefið úr fjölmargar plötur á þessum árum; meðal þeirra eru Betra en nokkuð annað, Todmobile, Opera, 2603, Spillt, Perlur og svín, Sinfónía og Opus 6 og fyrir útgáfurnar hefur Todmobile hlotið fjölmörg verðlaun. Til að mynda lag ársins, plötu ársins, flytjendur, lagahöfundar, textahöfundar og hljómsveit ársins á Íslensku tónlistarverðlaununum í gegnum tíðina. Lög eins og Pöddulagið, Í tígullaga dal, Brúðkaupslagið, Stelpurokk, Lommér að sjá, Ég heyri raddir, Stúlkan og mörg fleiri – hafa heillað þjóðina í áratugi.

Todmobile hefur á síðustu árum vakið hve mesta athygli fyrir öflugt tónleikahald, og eins og áður er öllu tjaldað til. Auk þess að útsetja tónlistina fyrir sinfóníuhljómsveit og kóra þá hafa þau dregið heimsþekkt tónlistarfólk sem sérstaka gesti, fólk sem höfðu haft áhrif á hljómsveitina á þeirra mótunarárum. Þannig hafa Jon Anderson úr YES, Genesis-goðsögnin Steve Hackett, Midge Ure frá Ultravox, Nik Kershaw og Tony Hadley úr Spandau Ballet sungið og spilað með Todmobile.

Hljómsveitin heldur því áfram að heilla og gleðja gamla aðdáendur en um leið að draga yngri kynslóðir að töfrum tónlistar Todmobile.